Leerlingen waar je moe van wordt, of juist kinderen die je nooit hoort in de klas. Hoe ga je daar mee om? Hoe zorg je er voor dat de schooldag voor jou geen uitputtingsslag wordt én dat leerlingen áán staan en tot leren komen? Gedrag in de klas, hoe kun je dat kortom (bij)sturen als leerkracht?
Een paar scholen doen het al, op de meeste scholen wordt het gesprek gevoerd. De minister denk er ook over na. Op schooltelefoonvrij.petities.nl komen duizenden handtekeningen binnen. Hoe kunnen we er samen voor zorgen dat onze leerlingen zich weer bezighouden met de leerstof, met elkaar en met zichzelf?
Aandacht voor leren en welbevinden binnen het onderwijs vraagt om een aanpak die gebaseerd is op wetenschappelijk onderzoek. Het vraagt óók om een aanpak die past bij de specifieke context van de school: wat werkt bij deze leerlingen en deze ouders/verzorgers, op deze school op deze locatie, met dit schoolteam, deze kernpartners en op dit moment?
In deze presentatie zal er vanuit een micro perspectief gekeken worden naar kansengelijkheid in het onderwijs en worden inzichten uit de theorie en praktijk aangeboden die onderwijsprofessionals binnen het po, vo en mbo kunnen inzetten om de kansengelijkheid in hun klassen te versterken.
Waar gaat jouw aandacht en betrokkenheid in de relatie met jouw leerlingen naar uit? Wat bedoelen we als we zeggen dat we een kind ‘zien’? Is alle ‘relationeel werken’ altijd pedagogisch van karakter, of zouden we daar met zijn allen best wat kritischer naar mogen kijken? En waarom is het juist nu, in deze tijd, belangrijk om pedagogisch georiënteerde aandachtige betrokkenheid op waarde te schatten?
Symen van der Zee staat op het programma met zijn sessie ‘1000% succesvol succes voor ieder kind!!!!’.
Hoofdonderwerp is de focus op zelfregie, zelfsturing en eigenaarschap in het onderwijs. In zijn lezing gaat Symen in op de thematiek en problematiek van de onderliggende retoriek.
Tijdens zijn lezing gaat hij in op het feit dat 1 op de 6 leerlingen een vorm van jeugdhulp krijgt en welke gevolgen dit heeft voor het onderwijs. Vervolgens volgt een pleidooi voor een vorm van inclusief onderwijs waarin vooral het onderwijs centraal staat.
We hebben het steeds vaker over evidence-informed onderwijs, waarbij wetenschappelijke evidentie de leerkracht ondersteunt bij het maken van zijn didactische en pedagogische keuzes. Maar zijn de belangen van de leerkracht en de wetenschapper wel dezelfde? Moeten we misschien naar een nieuwe invulling van evidence-informed? En welke evidentie hebben leraren zelf?
