Hoofddocent en docent-onderzoeker,
Hogeschool Rotterdam

1. Uitleg en bewustwording van het conceptueel verschil tussen ouderbetrokkenheid en ouderparticipatie en de invloed ervan op het handelen van scholen.
2. Verkennen van vooroordelen en aannames, voorbeelden uit de praktijk en de gevolgen ervan voor inclusief onderwijs.
3. Praktische handvatten en strategieën om de samenwerking met ouders te versterken, gericht op gedeelde verantwoordelijkheid.

Ouder, school en kind: samen werken aan educatief partnerschap in inclusief onderwijs

Wat als we ouders niet alleen uitnodigen om te helpen op school, maar hen echt gaan zien en benaderen als gelijkwaardige partners? In deze sessie staat het verschil tussen ouderparticipatie en ouderbetrokkenheid centraal, een verschil dat van grote invloed is op de ontwikkeling van kinderen. Een ouder die je zelden op school ziet, wordt al snel als ‘niet betrokken’ bestempeld. Maar misschien werkt die ouder onregelmatige diensten, of spreekt hij de taal niet goed, terwijl hij thuis wél dagelijks met het kind praat over school en leren. Zulke aannames kunnen ertoe leiden dat we minder snel het gesprek aangaan, met gevolgen voor het kind. We onderzoeken hoe scholen de stap kunnen zetten van informeren naar écht samenwerken, en hoe die beweging bijdraagt aan inclusiever onderwijs. Deze sessie biedt sociologische inzichten en praktische handvatten om partnerschap met ouders op een structurele manier vorm te geven.

Ouder, school en kind: samen werken aan educatief partnerschap in inclusief onderwijs

Hoofddocent en docent-onderzoeker,

Wat als we ouders niet alleen uitnodigen om te helpen op school, maar hen echt gaan zien en benaderen als gelijkwaardige partners? In deze sessie staat het verschil tussen ouderparticipatie en ouderbetrokkenheid centraal, een verschil dat van grote invloed is op de ontwikkeling van kinderen. Een ouder die je zelden op school ziet, wordt al snel als ‘niet betrokken’ bestempeld. Maar misschien werkt die ouder onregelmatige diensten, of spreekt hij de taal niet goed, terwijl hij thuis wél dagelijks met het kind praat over school en leren. Zulke aannames kunnen ertoe leiden dat we minder snel het gesprek aangaan, met gevolgen voor het kind. We onderzoeken hoe scholen de stap kunnen zetten van informeren naar écht samenwerken, en hoe die beweging bijdraagt aan inclusiever onderwijs. Deze sessie biedt sociologische inzichten en praktische handvatten om partnerschap met ouders op een structurele manier vorm te geven.

Over de spreker

Hoofddocent en docent-onderzoeker,
Hogeschool Rotterdam
Sema Uguz is socioloog met ruim tien jaar ervaring in het hoger onderwijs. Ze is verbonden aan het Kenniscentrum Talentontwikkeling van Hogeschool Rotterdam, waar ze als docent-onderzoeker onderzoek doet naar studieuitval in het eerste studiejaar. Daarnaast is ze werkzaam als hoofddocent bij het Instituut voor Engineering and Applied Science. Haar expertise richt zich op onderwijskwaliteit, toetsing, studiesucces, professionele identiteitsvorming, kansengelijkheid, didactiek en coaching.

Meer sessies

Hoofdpunten:

– Belang en betekenis van de doorgaande lijn voor jonge kinderen in Nederland.

– Samenwerking op drie niveaus: formeel, relationeel en inhoudelijk.

– Inhoudelijke afstemming gaat ook over toenemende complexiteit in het aanbod.

Hoofdpunten:

De hoofdpunten die tijdens deze sessie worden behandeld zijn:
– Hoe zijn we op De Wateringe tot werken met het NKC gekomen​.
– Wat is het NKC.
– Wat is het belang​ van het werken met het NKC.

Betty van Brunschot
Hoofdpunten:

1. Waarom wordt kindermishandeling nog zo vaak gemist, ook als het recht voor onze ogen gebeurt?

2. Wat doet langdurig zwijgen met een kind op korte én lange termijn?

3. Wat is er nodig om werkelijk verschil te maken voor kinderen in kwetsbare thuissituaties?