In de wereld van hoogbegaafdheid wordt bij jonge kinderen meestal gesproken van ontwikkelingsvoorsprong. Juist op de basisschool is deze voorsprong niet altijd volledig zichtbaar bij hoogbegaafde kinderen.

Vanwege hun gevoeligheid kunnen zij zich goed aanpassen aan de klas, en voelen ze zich niet altijd veilig genoeg om zichzelf te laten zien. Hun gedrevenheid, nieuwsgierigheid en gevoeligheid vallen vaak wél op, thuis of op school, maar worden vaak niet gesignaleerd. Als we bij jonge kinderen alleen de nadruk leggen op de zichtbare voorsprong in ontwikkeling, dan zien we het hoogbegaafde kind soms over het hoofd. Hoogbegaafdheid ziet er niet altijd zo uit als we verwachten.

Door het Delphi-model van hoogbegaafdheid te gebruiken in de signalering van jonge kinderen zien we sneller de kenmerken van hoogbegaafdheid, waardoor we hen op de juiste manier kunnen begeleiden. Dan wordt ook de voorsprong in dieper denken en grotere leerhonger beter zichtbaar in de klas!